شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن

ادمای مهربون و با وفا دروغ میگن

اونا که میگن که تا همیشه دیوونتن

بذا بی پرده بگم که به شما دروغ میگن

اونا که میان به این بهونه ها که اومدن

از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده

به تمامه اسمونا به خدا دروغ میگن

اونا که با قسم و آیه میخوان بهت بگن

تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن

غربت دیرینه ام را با تو قسمت میکنم

تا ابد با درد و رنج خویش خلوت میکنم

رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد

من در این ویرانه ها احساس غربت میکنم

چشمهایم خیس از باران اشک و انتظار

من به این دوری خدایا کی عادت میکنم؟