خانه سپید

pari-daryaee2010 — Mon, 04 Dec 2006 18:30:18 GMT

اگر کاشفی از روی ناچاری سلام را برای آغاز از میان دنیای واژه ها بیرون

نمیکشید حتی در آغازهایمان هم با هم تفاهم نداشتیم…

به هر حال...

سلام…

پرچم کمک داور سرنوشت مدتهاست به علامت افساید ماندن شادیهایم بالاست!

میگویند بنویس…اما وقتی مینویسم یا مرا دیوانه میخوانند و یا به من ترحم میکنند…

آه که چقدر از این دومی بیزارم!

به هر حال باز هم قلم بدست گرفتم..اهمیتی ندارد...اگر مرا دیوانه بخوانند زیاد هم

بیراه نگفته اند!

نمیدانم از چه بگویم!خوب میدانم از روزگار نمیشود خرده گرفت اما به عاشق چرا.

گیریم که روزگار توانایی دور نگه داشتن ما را داشته باشد!تکلیف دلهایمان که دست

او نیست!نگذار تسلیم معادله ی دل و دیده شویم!همان طور که عشقمان خلاف دنیای

عاقلان بود بیا خلاف این را ثابت کنیم که <از دل برود هر آنکه از دیده رود>.

نگذار برای نگفتن دوستت دارم دارم غرور را بهانه کنیم.

عشق دارد زیر سایه ی بی اعتنایی من و توبزرگ میشود!بیا این قدر عاشق شویم که

تشخیص اینکه چه کسی عاشق تر است برای خودمان هم مشکل باشد چه برسد به

دیگران!

میدانم این نامه را هم بی جواب میگذاری!اما مهم نیست مهم این است که بدانی من

هنوز هم برایت مینوسم

بخدا عشق معامله ی بدیست که در آن زندگیت را به قیمت هیچ می بخشی و آخر سر

هم چیزی به نام اعتماد را از تو میگیرند تا شاید خلاصت کنند اما دریغ از جرعه ای

رهایی!

حق با توست اگر مفهوم این سطر های اشفته را نیافته ای ...اما اگر مثل

من تنها چیزی که داری کمی سرگردانیه رو به ابهام باشد تو هم اینگونه می نویسی!

از هنگامی که رفته ای بر سر جاده ی زندگی نشسته ام شاید که پرستویی مهاجر

پیغامی از تو بیاورد.اکنون تنها اشک است که تمامی ندارد.باران انتظار چه بی صدا

میبارد و من در خلوت تنهایی خود میسوزم.بعد از تو سرگردانی تنها در دشت زندگیم!

سفر تنها سهم من از چشمان تو بود!

خوب زیبایم نمیخوام همون طور که قلبت ازعشقم خسته شد چشمهانت هم از نوشته

هام خسته بشن... مبادا که نیمه تمام رهایشان کنی!

چه باید کرد!حرف بسیار است!شاید در فرصتی دیگر…

کسی که نبود تو حتی در تخیلش هم نمیگنجد

...............

pari-daryaee2010 — Mon, 27 Nov 2006 11:02:18 GMT

سلام به بی وفایی که دیروز عاشقی مرا بیش از غرورش دوست داشت اما امروز که

بالارفتن از صخره های عشق کمی سخت تر شده غرورش را بیش از من دوست

دارد...

بنویسم عشق من سلام.اون یه تیکه خجالت باقی مونده از بچگیمو بزارم کنار خیالت

راحت میشه؟اگه میشه پس ...

عشق من سلام...

گاهی دلم میخواد بدونی که حال من چگونه است.اما بدان که من همیشه حال تو را

میدانم.اغلب دلم برایت تنگ میشود.هر لحظه یک بار تنفست میکنم! جای تعجب

نیست...یک دیوانه دارد برای تو مینویسد.خودت قضاوت کن؟اول دیوانه نبود و

حال...

راستی چه حکمتی دارد که من بیشتر.غروبها دلم برایت تنگ میشود؟!گاه نیمه شب و

گاه صبح های زود!!شاید یاد آور خاطراتیست!هیچ یادت هست؟

ببینم تو اصلا اون موقع ها رو یادت هست؟مثل من صد بار مرورشون میکنی یا اونا

رو هم مثل من فراموش کردی؟!همون روزهایی که هیچ چیش مثل الان نبود...نه

غمهاش به این بزرگی بود نه غربتش...یادته من همیشه منتظرت بودم؟!!و تو همیشه

دیر میکردی!همیشه بد قولی میکردی!اما من بازم منتظرت می موندم.هیچ از

خودت می پرسیدی چرا؟...راستی هنوزم بد قولی؟نه فکر نکنم...چون این دفعه به

قولی که بهم داده بودی خیلی خوب عمل کردی ...میدونی که چی میگم؟!افسوس...

سراغی از ما نمیگیری؟حق باتوست!کجا بروی؟از چه کسی سراغم را بگیری؟چه

نشانه ای بدهی!!بگویی آقای محترم آن دخترکی که دلش را شکسته ام ندیده اید؟مردم

این عصر را که میشناسی اگر کلی هوای حرمتت را داشته باشند طوری نگاهت

میکنند که ترجیح میدهی بروی تا بمانی...نه لازم نیست سراغم را بگیری...هنوز زنده ام...

راستی آن چیزی که ماهها پیش بردی حالا کجاست؟این طوری نگاهم نکن!دلم را

میگویم!!

از این ها که بگذریم.نکند دوستان جدید پیدا کردی که دیگر نه یادی و زنگی نه حرفی

و درنگی...نمیدانم...مهم نیست(از ان مهم نیستهایی که خیلی مهم است)

خوشبحال آن دوست یا دوستانت...ولی این بار نامردی نکن...همین اول حقیقت را

بهشون بگو...هر دلی مثل دل من تاب چنین شکستن را ندارد!

نمیدانم چرا دارم مینویسم...شاید به همون دلیلی که اسمش بی دلیلیه...نمیدونم اینا رو

میخونی یا این که اصلا گذرت این طرفا نمی افته؟!!بهر حال من مینویسم...برای دل

خودم...شاید روزی امدی و ...

راستی!اون موقع من و تو کجا بودیم وقتی یکی همه ی اون چیزی رو که پای

دوستیمون ریخته بودیم مثل توتای زیر درخت جمع کرد و برد و جادومون کرد؟!

یادته اون وقتا هر چقدرم با هم بودیم باز واسه حرفایی که معلوم نبود یهو از کجا

سرازیر میشن وقت کم میاوردیم؟یادته چقدر بهت میگفتم (...)چقدر سکوت

میکردیم...کاش جای اون همه سکوت یه دفعه بهم میگفتی که...

اما حالا چی؟درست بر عکس اون موقع ها گاهی حرف کم میاریم.یادته اون موقع

همیشه یادت بود.همه چی یادت بود.یادت بود چی صدام کنی.ولی حالا چی؟اگه یه

روزی یه جایی ببینیم قبلش باید یکی دو تا اسم بگی تا یادت بیاد اونی که دوست داشت

و دوسش نداشتی اسمش چیه؟!!به قول خودت...ای روزگار...

راستی!یادته میگفتی رابطه ی ما به صفر نزدیک میشه ولی هیچ وقت به صفر نمیرسه؟پس

چی شد؟کجایی که ببینی از صفر هم رد شدیم!تو که باهوش بودی؟تو که هیچ وقت

اشتباه نمیکردی؟چی شد این حرفت اشتباه از اب در اومد؟هر چند همه ی حرفات ...

خلاصه اینکه حسابی رو دلم خط کشیدی..رو تموم خاطراتم...میخوام اینجا رو تعطیل

کنم برم یه جایی که رنگ و بوی تو رو نداشته باشه!میخوام همه چیو فراموش کنم اگه

تو تونستی منم میتونم. هر چند....

عزیزی جایی واسه عزیزش نوشته بود:هر ستاره شبیست که از تو دورم...آسمان چه

پر ستاره است!!!

حالا که دارم از تیکه های شکسته ی قلبم که از چشمام سرازیر شدن واسه کلمه های

آشفته ی ذهنم یه چیزی شبیه قایق میسازم اینجا شبه همون ساعت همیشگی که

منتظرت بودم!البته نه این که فکر کنی فقط حالا شبه..نه عزیزم...اینجا همیشه شبه...از

وقتی تو رفتی خورشید دیگه طلوع نکرده!

راستی بی وفای من.گاهی خبر بگیر ببین اینی که به زور اسمشو گذاشتن زندگی چه

جوری بدون تو به کام یه ادم زهر میشه.زحمتی نداره.چند لحظه ی ناقابل خودتو بزار

جای من ببین چی میکشی؟هر چند که دیگه وقتی نداریم واسه هم بزاریم...

قرار نبود اگه کسی خیالش از وفاداری یکی راحت شد گنجشکهای بی پناه احساسشو با

تیر و کمون نا مردی نشونه بگیره

قرار نبود کسی سختش باشه بگه دوست دارم

قرار نبود عشق کسی رو از دیگری سیر کنه

قرار نبود هر کس سرش گرم شد دلش رو هم سرگرم کنه

قرار نبود بهم کلک بزنیم!!!

قرار نبود قراری باشه که قرار نیست!

قرار تنها بر بی قراری بود برای برقراری...

راستی ...تو که هیچ وقت حرف من و گوش نمیدادی!!این بار چی شد که...

شاید اینبار حرف دل خودتو زدم و تو هم از خدا خواسته.... رفتی!!!

یه چیزی رو همیشه یادت باشه

من دری رو که با کلید آن تو رو شناختم هرگز نخواهم بست حتی اگر تمام عاقلان دنیا

مرا به جرم راندن عقل پای میز محاکمه ببرند به جرم اینکه عشقم مقدس نیست!!!...و

آبروی دیار عاشقی را برده ام...(میدونی که چی میگم؟)...اما من باز به جرات میگم

خیلی پررنگ تر دوست داشتن تو دوستت دارم...اما نه مثل همیشه!

تعب نکن که چرا گاهی لفظ قلم مینویسم گاه خودمانی...از یک (...)بیشتر از این نمیشه

انتظار داشت!باید عادت کنی همون طور که من به دروغ های تو عادت کردم!

همه میگویند فراموشت کرده ام..خیالشان راحت است که همان دختر همیشگی

هستم...خوب فریبشان داده ام مگه نه؟فریب دادن و از خود تو یاد گرفتم...

داشتم در مورد محاکمه عشقم میگفتم...هراسی نیست...تو را که از دست داده ام؟دیگر

برای چه باید بترسم؟ار تبعید از دیار عاشقی؟بهتر که تبعیدم کنند...به جایی دور...این

طوری با یادت.خاطراتت.و عشقت تنها میشوم و راحت و به دور از نگاه های سر

زنش آمیز روزی هزار بار در ذهن تکرارشان میکنم...

من مدتهاست که هرمیگذرد بی دلیل بیشتر دوستت دارم.اما این بار نه مثل لیلی..نه

مثل مجنون و نه مثل تمام آنهایی که اسطوره شده اند...فقط مثل خودم...تا هر وقت که

بخواهی دوستت دارم.من همان غریبه ی روز اولم با این تفاوت که بیشتر دوستت دارم

و زمانی که دیگر نخواهی...آن وقت هم توی دلم دوستت خواهم داشت بی آنکه بدانی!

راستی یادت هست آن اوایل که با هم غریبه بودیم؟!!چه شد که یکدفعه این چنین به هم

انس گرفتیم؟!! و حال چه کردی که غریبه تر از همیشه ایم؟؟تقصیر دل ساده ی من

بود یا دروغای تو؟!

الهی آرزوهات تو گرمای زندگی برسند و مثل عشق من کال نمونن

الهی دست بلند نکرده نقل های اجابت دعات بریزه رو سرت

الهی هر وقت بغض کردی جای تو آسمون بباره تا سبک بشی

الهی اونی که دوستش داری بیشتر از تو دوست داشته باشه

الهی اونی که اون بالاست این دفعه رو بی خیال اجرای عدالت بشه و آهی که

ناخواسته کشیدم نشنیده بگیره تا دامن گیرت نشه...الهی اونم ببخشدت همون طور که

من....بخشیدمت!!!!!!!!!!!

از دور یه کهکشون ستاره ی پرنور رنگ دوست دارم با یه سبد آؤزوی کال رنگ

انتظار .با یه دنیا گل های پونه که روشون حک شده منتظرتم...برات میفرستم...نکنه

اینا رو هم مثل عشق نا قابلم رد کنی؟!

شاید باز هم برایت بنویسم ..اما اینبار دیگر کافیست

بمان اما نه از آن ماندن هایی که رفتن دارد!

ارزومند ارزوهایت

............

pari-daryaee2010 — Fri, 20 Oct 2006 05:33:56 GMT

میروی تا اشک حسرت دیده ام را تر کند

میروی تا داغ هجرانت مرا پرپر کند

داغ هجران را تو پنداری که آسان است و سهل

کو که تا قلب تو این احساس را باور کند

کیست که با درد من غمخوار باشد بعد تو

کیست تا افسانه های عشق را باور کند

وای بر این دل که باید در تمام زندگی

با امید خاطراتت زندگی را سر کند...

pari-daryaee2010 — Thu, 19 Oct 2006 18:13:18 GMT

شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن

ادمای مهربون و با وفا دروغ میگن

اونا که میگن که تا همیشه دیوونتن

بذا بی پرده بگم که به شما دروغ میگن

اونا که میان به این بهونه ها که اومدن

از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده

به تمامه اسمونا به خدا دروغ میگن

اونا که با قسم و آیه میخوان بهت بگن

تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن

pari-daryaee2010 — Sat, 14 Oct 2006 07:26:47 GMT

غربت دیرینه ام را با تو قسمت میکنم

تا ابد با درد و رنج خویش خلوت میکنم

رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد

من در این ویرانه ها احساس غربت میکنم

چشمهایم خیس از باران اشک و انتظار

من به این دوری خدایا کی عادت میکنم؟

pari-daryaee2010 — Mon, 09 Oct 2006 08:08:49 GMT

قصه ی عشق من و تو قصه ی درد و جداییست

وقت لبخند دوبارم لحظه ی سبز رهاییست

قصه ی عشق من و تو قصه ی برف و خورشید

بشکنه دست کسی که پر پروازمون و چید

عشق ما زنده میمونه

قدرتش شاید بتونه

بعد مرگ تو آسمونا

ما رو بهم برسونه

pari-daryaee2010 — Fri, 06 Oct 2006 05:28:18 GMT

خدا کنه که حسرت خوشی به قلبت بمونه

یه بی وفا مثل خودت ریشه هات و بخشکونه

یکی باشه که هر نفس آتیش به جونت بزنه

بهت خیانت بکنه زخم زبونت بزنه

کاشکی اونم بدونه که خوبی بهت نیومده

این همه خوبی آخرش چی به سر من اومده!

پشت سرت هر جا بری نفرین من به راهته

به اون چشم دربدرت به اون دل سیاهته

همین قدرم که خواستمت از سرتم زیادیه

فکر نکنی تو قلب من یه لحظه از تو یادیه

خیال نکن به یادتم...بدون که مردی تو دلم

خودت میدونی جای عشق نفرت و کاشتی تو دلم

واسه همیشه از دلم دیگه میزارمت کنار

تموم بی وفایی هات از تو بمونه یادگار

حالا که میری یه نظر پشت سرت رو هم ببین

ببین که تنها نمیشم.. تنها تو باختی نازنین...

محسن یگانه

http://www.iranclip.com/player/1089

pari-daryaee2010 — Fri, 06 Oct 2006 05:10:18 GMT

تو دیوونه رفتی یه شب بی نشونه

تو خواستی که قلبم پریشون بمونه

واست گریه ی من دیگه بی امونه

دل از درد عشقت یه دریای خونه

میخوام با تو باشم... میخوام با تو باشم... هنوز عاشقونه

ولی نازنینم... چگونه چگونه؟...چگونه چگونه؟

من ازسبزه سبزم ولی خسته خسته

من از شهر عشقم ولی دل شکسته

میگفتم یه ابری یه همرنگ بارون

یه بارون رحمت واسه سبزه زارون

میخواستم بگم من... که عاشق ترینم ...تو فرصت ندادی... تو فرصت

ندادی ...

حقیقت چه تلخه چه تلخه شکستن

حقیقت همینه که رفتی تو بی من...که رفتی تو بی من

میخوام با تو باشم... میخوام با تو باشم...هنوز عاشقونه

ولی نازنینم چگونه چگونه؟

چگونه چگونه؟

معینhttp://www.iranclip.com/player/108

pari-daryaee2010 — Thu, 05 Oct 2006 08:48:18 GMT

از تو باید میگذشتم... ولی افسوس نتونستم

تو عروسک بودی و من... آخر قصه دونستم

تو وجود خالیه تو جز دروغ هیچ چی ندیدم

کاش میشد به این حقیقت پیش از اینها میرسیدم

سوختم و سوختم و ساختم

هر چی داشتم به پات باختم

کاش تو رو از روز اول مثل امروز میشناختم...

pari-daryaee2010 — Thu, 05 Oct 2006 07:02:18 GMT

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد

عجب از محبت من که در او اثر ندارد!

غلط است هر که گوید (دل به دل راه دارد)

دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد...